Select Menu

Slider

"Şerefli Mağlubiyetler Müzesi"

Blog Arşiv

Arama

Travel

Performance

Cute

röportaj

foto

Racing

Videos

» » » UF OLDUM ANNE
«
Next
Sonraki Kayıt
»
Previous
Önceki Kayıt

Çekilmeyen bir projenin, jeneriği için yazdığım manzume...


UF OLDUM ANNE
Büyük şehrin tuzağında, baba evinin uzağında
Zamana yenik, rakamlara esir, çocuklardık
Çocuklardık; kalabalıklarda yitik, markalara ezik

Biz modern telaşların esiri,
Büyük şehirlerin eski nesili,
Hep bişeylere yetişmek ve yetiştirmek için bişeyleri
Boşa harcadık, sevmek için bulamadığımız vakitleri

Vakit çok mu geç anne...
Geri getirmez mi beni, senden ayıran yollar
Yere kapaklanan yüzüme bakmıyor dostlar
Uzansam tutar mı babam yine elimi
“Uff olmuş” diye ferahlatıp, yine pataklar mı yeri
Dağıldım “uff” oldum anne
Uzansam koyuversem başımı, bizim için dövündüğün dizlerine
Vakit çok mu geç anne

Muğlak zaferler için terkettiğim o eve
Yenik bir kumandan gibi dönsem
Yaşlı gözümü dizine gömsem
Otursak yine sıcak sobanın çevresine
Çorbamız kaynasa üstünde
Omuzuma dokunup da babam,
“bu da geçer” dese yine,
“bu da geçer üzülme”
Vakit çok mu geç anne

Kaçtığımız o sobalı ev
Bıktığımız o soba
Affeden ve esirgeyen bir bilge gibi
Duruyor mu  yerinde
Vakit çok mu geç anne

Müfit Can Saçıntı (2008 gibi )

About xxx

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
«
Next
Sonraki Kayıt
»
Previous
Önceki Kayıt

5 YORUM YAZ/OKU

  1. Bu güzel manzumeyi zevkle okudum ağbim,
    Ve meşe palamutu misali
    Bir kaç cümlecik dökesim geldi,
    Kurumaya yüz tutmuş entel dallarımdan.

    Babam gibi dik olmak istedim,
    Sert, gür sesli, otoriter.
    Onun gibi zor gün dostu olmak istedim hep,
    Heyy Atılgan, dendiğinde atılıp dert çözen.
    Hemen herşeyi gören ve müdahil olmak isteyen.
    Bunun mümkün olmayacağını 30 yaşında öğrendim.
    Çünkü baban bile olsa olmak istediğin,
    Başkası olmak,
    Ya dar gömleğe girip sıkılıp bunalmakmış,
    Ya da bol gömlekte terleyip, kokuşup durmakmış.
    Babamın düş artık yakamdan demesi demek buymuş.

    Şimdi hala vakit bu kadar erkenken, o toprağa düşen palamutlardan yeniden filizlenmek zamanı... Bin selam Müfit Ağbiciğim :) Gülücüklerle kal.

    YanıtlaSil
  2. Atılgan'cım ben de senin manzumeni pek beğendim, gerçekten. Bin aleyküm selam.

    YanıtlaSil
  3. Sayın ağbicim sabah sabah uzun zamandır seyredemediğim, ama aklımın bir köşesinde izlenecekler listesinde yer alan Kugfu Panda'yı seyrettim (izlemediysen tavsiye ederim);

    1. Hiçbir süreci kontrol edemezsin, toprağa şeftali tohumu düşmüşse, istediğin kadar çaba sarfet, değiştirmeye yönlendirmeye çalış, elma ya da portakal çıkmayacak, eninde sonunda şeftali olacak.

    2. Tek sır insanın kendisidir, başkasının sırrının peşine düşüp başarılı olacağını sanma.

    3. İnandığın ustanla karşılaştığını, seni olmak
    istediğin şeye gitmende kılavuzluk edebileceğine inanıyorsan, tabi ol, onu sorgulamaya kalkma, sabır başarının anahtarı olacak.

    4. Geçmiş ve tecrübeler geride kaldı, gelecek ise bir muamma, o zaman bugün hayatta olmanın sana en büyük hediye olduğunu düşün.

    5. Tesadüf diye bir şey yoktur. Önemli olan o durumu iyi okumak, anlamaktır. Çünkü bir sonrasına direkt etkisi vardır.

    Çok hoşuma gitti...

    YanıtlaSil
  4. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  5. Neredesin sevgili babam?
    Yanımda değilsin biliyorum
    Hayalimde mi?Rüyamda mı?
    Yalnızlığımda mı? Sessizliğimde mi?
    Boş odamda mı? Ayda mı yıldızda mı güneşte mi?
    Yoksa çaresizliğimdemisin!Neredesin nerede!
    Sensizliğimde mi, başarılarımdamı,
    başarısızlığımda mı?
    Yağmur damlalarındamısın o pencereme vuran!
    Ya da gözlerimden yavaş yavaş süzülen gözyaşımdamı?

    Yoksa ablamın gözlerinde,
    Abimin sinirinde,
    Annemin o yerinin hep aynı kaldığı; Kalbindemisin?

    Ama baba benim hep aklımdasın!
    Sensizlik çok zor
    Hele seni kelimelerle hatırlamak çok daha zor

    Yeter artık,
    Bitsin bu sensizlik.
    Neredesin baba!
    Neredesin!
    Suda mı, havada mı, toprakta mı,
    Doğruya evet
    Evet malesef topraktasın.
    Ne olur mezar taşın ben olayım baba.
    Ya da üzerindeki ot; kuruda olsa olayım razıyım.

    Yeter ki; sana en yakın ben olayım.
    Baba benim; işte o zaman biter sana olan hasretim....
    O zaman biter...belki...!

    YanıtlaSil